ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪೋಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಉಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸಲು ಸಾಲ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ, ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಆ ದುಬಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇರಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದ, ಆದರೆ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕವಾದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವಿದೆ: ಫ್ಲೈಓವರ್ ಸೇತುವೆಯ ಕೆಳಗೆ, ಗೋಡೆ-ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ ಇಲ್ಲದ ತರಗತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು 200 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರತಿದಿನ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಕುಳಿತು ಜ್ಞಾನವನ್ನರಸುತ್ತಾರೆ.
ಇದು ಯಾವ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆಯೂ ಅಲ್ಲ. ಸತ್ಯೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಪಾಲ್ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ‘ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಶಾಲೆ’ಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸುಸಜ್ಜಿತ ಕೊಠಡಿಗಳು, ಕುರ್ಚಿ-ಬೆಂಚುಗಳು, ಅಥವಾ ಗರಿಗರಿಯಾದ ಶಾಲಾ ಸಮವಸ್ತ್ರಗಳಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಒಂದು ಪೈಸೆಯೂ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ವಸೂಲು ಮಾಡದ ಈ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಏಕೈಕ ಆಸ್ತಿಯೆಂದರೆ, ಫ್ಲೈಓವರ್ನ ಸಿಮೆಂಟ್ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಲಾದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಬೋರ್ಡ್ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುವ ಅವಿರತ ಬಯಕೆಯುಳ್ಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು.
ಹೌದು, ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳ ಕೊರತೆಯ ಕುರಿತು ದೊಡ್ಡ ಸಭಾಭವನಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಚರ್ಚೆಗಳು ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ಅನುಷ್ಠಾನದಿಂದ ದೂರ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಈ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅರಿತ ಸತ್ಯೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್, ತಾವೇ ಸ್ವತಃ ಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಇಳಿದು, ಸರಕಾರಿ ಅಥವಾ ಖಾಸಗಿ ಸಹಾಯದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೇ, ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪದ ಬಲದಿಂದ ಈ ‘ಸೇತುವೆ ಶಾಲೆ’ಯನ್ನು (Bridge School) ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ದಿನಗೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಕೊಳೆಗೇರಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಲುಪಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅವರ ಆಸೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಣೆ. ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕ ಭರಿಸಲಾರದ ಕಾರಣ, ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಸಂಖ್ಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸತ್ಯೇಂದ್ರರ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಹೊಸ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೂಲ ಅಂಕಿಗಳು, ಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನ, ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡುವ ಇವರ ಈ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಸೇವೆಯು, ಯಾವುದೇ ಸುಸಜ್ಜಿತ ಕಟ್ಟಡ ಅಥವಾ ಸಂಪನ್ಮೂಲಕ್ಕಿಂತ ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವ ಬದ್ಧತೆಯೇ ಮುಖ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಹಾದುಹೋಗುವ ವಾಹನಗಳ ತೇಜಿ, ಧೂಳು, ಮತ್ತು ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆಯೂ ವಿದ್ಯೆಗಾಗಿ ಕಾದುಕುಳಿತ ಈ ಮಕ್ಕಳು, ಪ್ರತಿದಿನ ಸತ್ಯೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲಿನ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ನಿಜವಾದ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ವೇದಿಕೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತ ಮನಸ್ಸೊಂದು ಸಾಕು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸತ್ಯೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಪಾಲ್ ಅವರೇ ಜೀವಂತ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.